Όλα του κόσμου τα πουλιά
όπου κι αν φτερουγίσαν
όπου κι αν χτίσαν τη φωλιά
όπου κι αν κελαηδήσαν
Εκεί που φτερουγίζει ο νους
εκεί που ξημερώνει
μαργώνουν τα πουλιά της γης
κι ούτε ένα δεν ζυγώνει
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό
Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου
Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό
Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό
όπου κι αν φωλία
όπου κι αν κελαιαν τη φωλια
Εκεί που φελαηδήσαν
Εκεί που ξελουγίζει ο νους
Εκεί που ξιμερωνει
μαργονει τα πουλία της γιζωνει
Ανάσα hava çok sıcak
και στέπα του
η πους που παραμιλά
και λέει τα συμαιά σου
Όσες και αν χτισην φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας εληταριό
που ολος θα δραπετεύει
hava